Nur Gökce
@ur_ama_n_ile
3 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Oysa şimdi, kendi isteğiyle bir odanın içine uçmuş bir böcek gibiyim. Duvarlara çarpıyorum, pencerelere vuruyorum, tavanı zorluyorum, bu dünyada yapılabilecek ne varsa hepsini yapıyor, sadece yeniden uçup gitmeyi beceremiyorum. Ve hep o pervane ya da kelebek ya da her neyse onun gibi düşünüyorum: 'Hayat ne kadar kısa! Hayat ne kadar kısa!’
Bu kez aklından geçenleri irdeleme sırası büyükannedeydi. Onu düşünmek kendisini üzüyor muydu? Geriye dönmek, eskileri düşünmek. Kezia’nın onu gözlemlediği gibi yılların gerisine bakmak. Onlar çoktan gözden kaybolduktan sonra bile, ancak bir kadının yapacağı gibi onları gözetmek. Bunu yapmak onu üzüyor muydu? Hayır, yaşam böyle bir şeydi.