Uyandım. Yaşadığıma bir daha şükrettim. Birazdan kalkacaksın. Odan can bulacak. Eşyalar kirpik kirpik uyanacak. Aynan bayram yeri. Su değil parmakların akacak musluktan. Terlikler ayaklanacak. Giyindiğin her şey teninle sarhoş. Pencere, korunun rüzgârıyla öpecek ensenden. Işık, ışığa karışacak. Ben, bütün bunların ortasında, titreyerek bakacağım sana. İnsan nasıl ağlamaz bu büyük masala. Günaydın, beni doğuran sabah.
Reklam
Kız, yaşını unutuyor.
Adam ömründen özgür.
İki deniz bir uçuruma akıyor, korkarak, cesur.
Gözyaşı boncukları veriyor adam kıza. Kız nar ocakları bağışlıyor...
Günah,başkaları artık.adam acıyla mutlu,kız korkuyla kanatlı.
“Böyle bir yalnızlıkta seni düşünmek kadar büyük özgürlük yok. Kalabalık,yağmalıyor insanı. Senden uzak aldığım her soluk,ihanete dönüşüyor.sadece sevmek değil bu. Bütün bir dünyasın.”
“Kimse kendinden bir yere gitmiyor
Yaşıyoruz sessizce yaramızı severek.”
Ay beşiğim, şirin uykum, güneş hecem...
Uyandım,sen oldum, giyindim dünyayı.