ş
@user3081108
üzülme, bazen mecbur kalır insan
Şu anda okuduğu kitaplar
ellerim topraklı diye beni çiçek koparmakla suçladılar, kimse de çıkıp “belki çiçek ekmiştir” demedi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ailem için bu kadar değersiz oluşum alıştım sansam da her seferinde beni daha çok şoka sokuyor maalesef
yok ağlatmaz asla beni bir gün ayrılık
pişmanlığım nefret olmaz öfke olmaz
senden daha acı bir hasret bulunmaz
“dönüp dolaşıp aynı yerde soluklanıyorum. ben neye üzülsem hep aynı şeylere ağlıyorum.”