U. Sıtkı Güner
@usguner
İçinde bulunduğumuz zamanın kargaşası, hızı ve dizginlenemez hırsları ne kadar kuşattıysa insanı, insan da o kadar hızlı uzaklaştı kendinden. Farkında olmadan herkesle girdiği yarışta herkes gibi oldu, yalnızlaştı. İnsan kendi içinden çıkıp kendine yabancılaştı.
Mutluluğun anlamı neydi unuttu insan. Herkesin sahip olduğuna sahip olmak ihtimali, sahip olunan küçük ama değerli şeylerin önüne geçti. İnsan sahip olduklarını korumayı öteledi, önemsizleştirdi. Daha fazlası için kendini terk etti.
Elde edemedikçe elindekileri de yitirdi, eksildi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Duruşunuz kadar değer görürsünüz. Kendinize ve ait olduğunuz yere sahip çıktığınız kadar saygı görürsünüz.
Son nefesine kadar içinde taşıdığın, kaçamadığın acı, yaşadığının kanıtıdır.
Çünkü insan, hiç dinmeyecek acılarıyla yaşayıp ayakta kalandır.
Kendinle yalnız kalmayı ihmal etme.
Çünkü daha kendine anlatacağın, kendinden duyacağın çok şey var.
Yolu yaşa, nereye varacağını, ne zaman varacağını umursama. Kalabalıkların telaşlı haline kapılıp içinde huzursuzluğa yer açma.