Sevmenin "sahip olmak" zannedildiği bir toplumdayız. Oysaki yola yoldaş, derde derman, fikre huzur, nefs değil nefestir sevmek. Çiçeği sevip koparanların çağındayız, kuşu sevip kafese kilitleyenlerdeniz. Kokusunu hissetmek için bıraksan toprağında çiçeği, sana ömrü yettiğince kokusunu duyumsatacaktır. İnce şeyleri anlamaya bizim ömrümüz değil, aklımız yetmiyor. Sevmek sahip olmak ile ilgili değil, sevmek değer vermek ile ilgili. Hoşuna gidince bir çiçek, ellerinle onun hayatını elinden almak değil, elini tutmak bence sevmek. Bence sevmek, ona baka baka ömrün bitmesini beklemek... Güzel gördüğünde bir çiçeği koparma! Ona sadece bak ve yüzünde en içten tebessümün oluşsun, belki yanağında ince bir hilal... Bak ki sevmek neymiş görsün bir başkası.
Senden öğrensin!
#sessizkalmıyoruz #İstanbulsözleşmesiyaşatir