kişi kendini yapar
— bozar, dağıtır, yıkar, kırar
sonra, yeniden kurar...
önemli olan, kişinin kendini
başlangıçtan kurmuş olması değil,
baştan kurabilmesidir.
kişi, tek bir defada oluşmaz;
oluşumu, sürekli oluşmasıdır
— varlığı, oluşmakta olmasıdır.
kişi, oluşabiliyorsa, vardır.
kişi, çok kısa aralıklarla, hatta aynı anda,
herhangi bir varlık için düşünülebilecek
en yüce konumlara çıkabilir;
aynı zamanda, en alçak varlığın bile
inmesi çok güç olan alçaklıklara
düşebilir.