...Yaşlı olmak iyiydi, kimin ne söylediğine aldırmıyordum. Gayet tabii ki elle tutulur bir şeyler yazmak için en az ellisinde olmak gerekiyordu. Ne kadar çok ırmak geçersen ırmakları iyi tanırsın, tabii eğer suyun azgın yerini ve görünmez kayaları geçebilirsen. Bazen deli bir at da olabilir bu.
Gençliğimde hep bunalım geçirirdim. Ama artık intihar olasılığı yok gibiydi yaşamımda. Benim yaşımda biri için artık ölmeye değer pek bir şey kalmamıştı.
"Neden bu kadar çok kadın düşkünüsün?"
"Ta çocukluğuma dayanır, anlıyor musun? Ne sevgi, ne şefkat gördüm. Yirmimde de, otuzumda da aynı. Şimdi de fırsat yakalamaya çalışıyorum."
"Yakalayacağın zaman anlayacak mısın?"
"Sanıyorum en az bir ömür daha gerek bana."
"O kadar rezil bir herifsin ki!"
Güldüm. "Bu yüzden yazıyorum ya."