Bir insan, doğduğunda yumuşak ve güçsüzdür; öldüğünde, sert ve bükülmez. Bitkiler canlıyken yumuşak ve esnektir; öldüklerinde sert ve kuru. Bu yüzden sertlik ve bükülmezlik, ölümün yoldaşlarıdır, yumuşaklık ve narinlik hayatın yoldaşları.
Acıtmayı ne zaman güç sandık... bizi acıtanları güçlü sandığımızda mı belki de acıtan olursak acımayız sandık belki kalbimizi çıkarıp vicdanımızdan vazgeçebiliriz sandık.
Peki o zaman ne kalırdı insanlıktan geriye.
Ne kaldı.
Birileri başardı belki birileri başarmaya çalışıyor birileri hala hem acıyor hem acıtıyor.
Bazıları hala vicdanını korumaya çalışıyor.
Çağımızın en büyük sorunu kararsızlık daha doğrusu yanlış karar verme korkusu.
Hangisinden nasıl ve kiminle gideceğimizi bilemiyoruz.
Ve bazen hiç gitmemeyi kimseyi seçmemeyi kapıları çalmamayı seçiyoruz.
Bazen durmak gerçekten iyidir.
Ama bazen.
Sonra hata yapma pahasına harekete geçmek gerekir.