Bir dünya söz okudum ama hala şu Sözün doğruluğunu aşamadım. "Doğdumuz anda öleceğimiz tescillendi ve ailemiz buna deliler gibi sevindi. Öldüğümüz anda sonsuz bir yaşam verildi ve herkes buna deliler gibi ağladı. Her doğum gününde ölüme daha da yaklaşıldı fakat bunu hediyelendirdiler."
Ne bileyim, burada kalmaya pek niyetim yok ama, Sevmiyorum buraları. Dar kafalı, hoşgörüsüz, bezelye taneleri gibi birbirine benzeyen bir sürü insan. Burada ömür çürütmeye niyetim yok.
Ahlat Ağacı, Nuri Bilge Ceylan