Herkesin karakterine göre değişir; ruhun ürpertisi kimilerinde sinirleri gevşetir, kaygı doğurur,kaygı da insanı daima boyun eğmeye mecbur eder. İnsanı yozlaştıran ve onu bilemediğim bir tür köle haline getiren zaaf buradan kaynaklanır.
Nasıl ki ben kendim için bir zevk kaynağı değilsem, o da benim için bir zevk kaynağı değil, buna rağmen gerçek varlığım olarak her an benim benliğimin içinde...