çünkü kötülük, kendisine şehvetle
koşmayanların taşıyamayacağı ağırlıkta
bir şeydir.
bu yüzden kötülüğün bildirgeleri daima
daha çok, daha renkli, daha cazip, daha
çeşitlidir.
oysa iyilik, tek ve birleştiricidir.
Sidre'ye duyduğu aşk da, kesilen bir süt gibi, Kabil'in içinde ekşidi, kıvamı bozuldu. Her şey kendisi için yitirilip de kendisi de yiten bir şeyin dehşetinde, geriye ne Sidre ne de aşk kaldı.
Toprağın hiçbir yeri bana ait değildir. Gezer göçerim. Kalmam, uğrar geçerim. Kök salmam. Çünkü hiçbir yere ait değilim. Bilirim ki kalıcı değil geçiciyim, sahip değil misafirim. Sabit değil iğretiyim.