mevia
@valeoftears_
꩜
this action will have consequences...
44 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
2026 2. kitabı
Kendini yabancı hissedenlerin ilişki kurabileceği bir kitap. Melankoliyi ve düşünce akışlarını seviyorsanız bu kitabı seversiniz. Kitap 3 bölümde Yozo karakterinin hayatını anlatıyor. Ana karakterimiz Yozo çocukluğundan itibaren insanlara uyum sağlayamıyor, sıkıcı rutinleri, yaşamayı anlamıyor. Herşeyin sahteliğini ve amaçsızlığını görüyor. İnsanlardan korkuyor. Bunda babasının ve hizmetçilerle yaşadığı üstü kapalı anlatılan olayın da katkısı var. Kendini savunma yöntemi olarak soytarıyı oynuyor, maskenin ardında yaşıyor. Olmadığı biri gibi davranıyor, ne de olsa herşey sahte. Yaşamaya böyle biraz adapte oluyor. Okul için ailesinden uzağa yerleştiğinde okulu asmaya ve çizim yapmaya başlıyor. Orada Horiki adında kendinden yaşça büyük bir adamla arkadaşlık kuruyor. Onda kendini görüyor. Horiki de onun gibi soytarıyı oynayan biri çünkü. Kendini bu dönemde içkiye ve kadınlara veriyor. Horiki, Yozo'yu çok kötü etkiliyor. Yozo kendinde reddetme gücünü görmediği için daha da batıyor. Depresyon, anksiyete gibi sorunlarla boğuşuyor. Birkaç kadınla trajik ilişkiler yaşıyor. Defalarca intiharı deniyor. Giderek elden ayaktan düşüyor, madde bağımlılığı artıyor. Tekrar intiharı deneyeceği gün abisi gelip akıl hastanesine götürüyor. Babası vefat ediyor ve abisi onu oradan çıkarıp Tokyo'dan uzakta bir eve yerleştiriyor. Babası ölünce Yozo bir yükten kurtulmuş gibi hissediyor. Belki de herşey babasının suçuydu Madam'ın dediği gibi. Ne kadar kötü yaşasa da Yozo yeni bir sayfa açıyor. Kitap herşeyin gelip geçici olduğunu söylüyor bize. Gerçekten de öyle. Ne kadar sefilce olsa da Yozo bile yaşama tutunduysa hala bir umut var demektir. Yazarın hayatı da kitapla iç içe. Osamu Dazai kitabını yazdıktan birkaç gün sonra intihar ediyor ve kitabının ünlendiğini görmüyor. Benim çok sevdiğim ve
Artık ne mutlu ne de mutsuzum.
Her şey geçip gidiyor.
Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde "insan" dünyasında tek gerçek şey bu.
Sayfa 112 - Yozo Oba
Acı çekenler başkalarının acı çektiğini hissederler.
Sayfa 104 - Yozo Oba
Bu benim her zamanki, zavallı amacımdı. Yalan söylediğimin ortaya çıkacağını en başından biliyordum ama doğruyu söylemek için fazla çekingendim, o yüzden hep süslerdim doğruyu. Toplumun "yalancı" diye aşağıladığı yaratıklardan bir farkım yoktu ama doğruyu pek de kişisel bir kazanç için gizlemiyordum ben. Ani bir soğuk odayı doldurduğunda ve boğuluyor gibi olduğumda neredeyse her zaman düşünmeden, çaresizlikle hareket ediyordum. Bunun bedelini daha sonra ödeyeceğimi biliyordum ama o ümitsiz "memnun etme ihtiyacım" baş gösterdiğinde, aniden garip, zayıf, aptalca süslemeler veya başka şeyler ekliyorum gerçeğe. Bu yüzden dünyanın sözde "dürüst insanları" tarafından çok eleştirildim.
Sayfa 68 - Yozo Oba