valızlıkatıl

valızlıkatıl
@valizli_katil
Sessizliğimi koy bir valize kapat fermuarı at denize
"Sevgi zayıflık değildi. Sevgi ölümdü."
Sayfa 522·Kitabı okudu
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zaman gözlerinden akıp giden her bir yaşın buluştuğu yüzünde akıyor sevgilim :ilk bölümden ilk alıntımız yakında sizlerle...
GİRİŞ “Yıldız tozlarından oluşmuş bir gezegende kalıp bir zemin bekliyordunuz…” Şiddetli patlama sebepli tozlar uçsuz bucaksız karanlığa karışıyordu, yıldızlar tozları kucaklıyor içlerine çekiyordu. Patlama bir süper devden değildi zamanın kırıldığı, çoklu evrenin kapısı yedi kat kilitlenip sekizinci katta barınmasına sebepti. Zaman bozulmuş var olan tüm verenlerde çatlamalar meydana gelmişti, esasında Güneş sistemi dışarısındaki gezegenlerde yaşam olmayan yerlerde patlamanın etkisi ile birlikte atmosfer oluşmaya başlamış toprak yeşermişti. Sandalyesine yaslanmış milyarlarca ışık yılı uzaklıktaki patlamanın sesi zihninde yankılanan adam geleceği kestiremiyordu artık. İlk kez ama en etkili çekilde çaresizlik kanına işlemişti, biliyordu sadece kendi geleceğini. Karanlığın kollarında çekeceği fiziksel acılar ciğerine yük olmaya başlamıştı bile. Belirsizlik onun için yoktu o kontrol edendi, herşeyi bilirdi bu uçsuz bucaksız zaman piramidinin katları üzerine yıkılmıştı sanki. Birasını dudaklarına götürdü, uzun parmakları şişeye dolandığında muazzam yüzüyle görsel şölendi. Siyah irisleri aynı tonlardaki saçları, Zümrüt yeşili gömleği ve mükemmellik kavramının başladığı yüzündeki sinsilik zihnindeki düşüncelerini anlatıyordu. Ellerinde büyük bir güç vardı kader yazıp, hayat bitirecek geleceği yönetecek türden, bilmediği bilemediği bir geleceği kendi oyunuyla süsleyecekti elbet. Havaya fısıldadı, kelimeleri rüzgara karışıp boşlukta süzülmeye başladı.
Edebiyat
Abi dediğim insana yavsiycakmisim Günde seksen kez bigdugum insana yavsiycakmisim Benim işim yok doğrudur Ama kahbeligimde yok buda gururdur kardesim
Bilmiyorum zihnimde bir yol Yollarıma döşenmiş mayınlar Kalbime döşemiş bir sen Asıl kötü ben miyim bilmem senin genlerini taşıyan kalbime sor