Bir sürü başka şeyin ucu kaçtı. Klozetin oturma yerine işedik. Çekmeceleri hiç kapatmadık. Bunları onu özlemek için, onu istemeye devam etmek için yaptık.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bu gece bir de evim mi soyulacak, nasıl bir dünya bu?" diye düşündüm.
Sonra da, "Aslında, soyulsa ne yazar?" diye düşündüm.
"Lütfen çocukları uyandırma, uykularını almaları lazım.
Sana, sahip olduğum her şeyi kuruşuna kadar vereceğim, yeter ki sen çocukları uyandırma."
Melek'i ileride bir çok çiçeğe benzettim, evet ama ta o zamandan çiçeğe benzetmiş miydim? Yoksa şimdi, asılacağını bildiğim için mi? Kimi eskimiş çiçeklerin başları, asılmış bir kadının başı gibi öne sarkar. Melek ilk günden beri çiçeğe benziyorduysa, başı bir gün nasıl olsa öne sarkacaktıysa, asılmasına neden olma suçundan kurtulacak mıyım?
Yüzyıllar... Yüzyılların birikimi. Çevredekilere tüm güzelliğini, işlevini yitirmiş o yalının yıkılamayacağını sandıran; moruğun zorbalığını olağan saydıran birikim.. Dışarıdakilere boyun eğme, içeridekinde ise boyun eğdirme alışkanlığı.. Kolay kurtulunmaz bu tür alışkanlıklardan. Oysa gün gelecek yıkılacaktı elbet, yalı da moruk da, simgesi oldukları yoz düzenle birlikte.