Ben önünde reverans yaparak seni dansa kaldırayım ve sonu hiç gelmeyecek bir valse ayak uyduralım birlikte. Ne dersin?
Madem öyle, haydi Mustafa Kemal, dön bakalım yüreğinin en derininde sakladığın aşkın aziz hatırasına! Dimitrina’m, bana seni ilk gördüğüm halinle görün, üzerinde seni pembe bir güle benzeten elbisen, başının üzerine topladığın saçlarına inciler serpilmiş olsun, gözlerinde ise benim uçbeyi kıyafetimden dolayı ürkek bakışın. Ben önünde reverans yaparak seni dansa kaldırayım ve sonu hiç gelmeyecek bir valse ayak uyduralım birlikte. Ne dersin?
Reklam
Elde ettiğim bütün başarıların ona ulaşmasına da dikkat ediyordum. Çünkü yaptığım her şeyi onun için yapıyordum, kendi benliğimi tatmin için değil.
Kadın ruhunu bilmiyorsan, duyduğum korkunç acının derecesini hiçbir zaman anlayamayacaksın....
Aşk, vahşi bir bencillikle dolu, doymak bilmeyen, insanı yakan bir şeydir.
İnsan yaşantısı sırasında bir defa , tamamen benliğini yok edercesine vererek sevebilir mi acaba?
Reklam
Reklam