Beyza
@vanillalattem
Hayatın baharındaki insanın acılarla hırpalanan ruhu daha yeni çiçeklenmekte olan bir zambağa benzer. Rüzgarın önünde titrer, kalbini güneşe çevirir ve gecenin gölgesi çöktüğünde yapraklarını tekrar kapar.
''Gecenin karanlığı ağaçlarla çiçekleri gözlerimizden gizlese de kalplerimizdeki aşkı saklayamayacaktır.''
''Yeryüzüne gelip de kimseye zararı dokunmadan gidecek olan nadir insanlardan biridir; ancak bu karakterdeki insanlar çevresindeki kara duygulu insanların kötülüklerini görebilecek kadar gözü açık değillerdir, etrafındakilerin baskısı altında kalırlar.''