“İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Bana zaten bu ikisi birlikte pek olmuyor gibi geliyor. Gerçekten akıllı bir adama bakıyorsun, hiç de iyi biri olmadığını görüyorsun.”
Hayatın baharındaki insanın acılarla hırpalanan ruhu daha yeni çiçeklenmekte olan bir zambağa benzer. Rüzgarın önünde titrer, kalbini güneşe çevirir ve gecenin gölgesi çöktüğünde yapraklarını tekrar kapar.