Tekeşlilik en iyi haliyle, beraber ölünecek birini bulma dileğidir; en kötü haliyle ise hayatta olmanın dehşetlerine bir şifa. Bu ikisi sık sık karıştırılıyor.
Mecburiyet hissi tam da bunun içindir: Kendisini geleceğin geçmişle aynı şey olduğuna inandırmaya yarar. Zamanı ve değişimi atlatarak, çokeşliliğin harabeleri arasında bir süreklilik abidesi diker. Bir ilişkiye yalnızca sürekli olduğu için değer verdiğinden, sanki zaman bir şey kanıtlıyormuş gibi yaşar.