mona
@vantewaves
9 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Beni bu kadar etkileyen yazarın inanılmaz akıcı ve sarmalayıcı dili mi yoksa olayların sıcak gerçekliği mi, bir seçim yapamam. Yer yer gözlerim doldu evet ama bende fiziksel bir etkiden çok duygusal bir etki yarattı Çocuk Geliyor. Yazar aynı acıyı bambaşka gözlerden o kadar gerçekçi bir şekilde anlatmış ki ben oradaydım, 1980'de, Gwanjuda. Kendimi çaresiz hissettim çünkü bu insanlar birer kurgu karakter değiller. Yaşadılar. Buradaydılar. Ve onlar ellerine aldıkları silahı nasıl kullanacaklarını bilmezken kurşunları üzerlerine yağdıran devlet tarafından silinip gittiler. Gidenlerden çok geride kalanları anlatıyordu aslında kitap. Oğlunu yitiren anne, kardeşini kaybeden abla, en yakın arkadaşını terk etmek zorunda kalan çocuk, yaşadığı tüm işkenceler yüzünden erkek görünce dahi korkan bir kadın. Hepsi geride kalmışlar. Sevdiklerinin vahşete uğramış bedenlerini gömmüşler. En acısı da, kendi ülkem ile bulduğum benzerliklerdi kitapta. Bizzat en yakınlarımla hem de. Çok üzüldüm, kitabı okurken en yoğun hissettiğim his üzüntüydü aslında ve ardından çaresizlik eklendi. Yaşaması gereken insanların gencecik yaşta ölürken asıl şerefsizlerin uzun ömürleri beni paramparça ediyor ve önünde sonunda herkes pişmanlıklar biriktiriyor. Bakış açımı ve hayatımın seyrini değiştireceğini düşündüğüm bir kitaptı, her ne kadar böyle bir kavrama dahi zamanında inanmıyor olsam da tüm önyargılarımı yıktı.
