şu insanların özellikle akrabaların dünyalıklar üzerinde hatta riyakarlığa kaçan ahiretliklerde bile önde olma hırsı neden ki.. sırf yine ben, benlik yüzünden, yine beni yani nefsi nefisleri üstün tutma yüzünden eğer kendisi bu yarışta üstün olursa olurlarsa nefslerinin aşırı hoşuna gidicek geri kalırsa kardeşi, başkası kendinden ileride, başarıda diye rahatsızlık duyucak, çekemiycek işte bu şeytânilikten başka bir şey değil zannımca ne var mümin kardeşin senden üstün olsun bunda hamzımsızlık duyacak ne var? 'Banada Rabbim nasip ederse başarı benimde olur yada bende gücüm yettiği kadar isterim çalışırım o kadar olur nasip olduğu kadar diyebilmeli düşünmeli..işte mümine yakışan tavır bu olmalı..