Fecir, adını usulca fısıldıyordu.
Sonra geldin;
Oda bir anda bahara döndü.
Dudaklarında en güzel gülümseme,
Dudaklarında kahve içilir gibi bir sıcaklık,
Usulca paylaştığımız bir öpücük, ilk şiirdi.
Elini tuttum,
Kalplerimiz aynı ritimde dans etti.
Yakınlığın içimde sıcak bir huzur bırakıyordu,
Bir anlığına dünya geride kaldı.
Varlığın sabaha ince bir ışık gibi yayılıyordu.
Sarılışın bütün dünyayı susturdu;
Aşk, en güzel hâliyle aramızdaydı.
Ne büyük sözlere gerek vardı,
Ne de zamana.
Çünkü her fecir,