"Ya hayatlarının anlamını bulamayanlar? " diye söze girmişti kızılderili." Onlar ne olacak? "
" Onlar da, göğüslerinde bir et parçasıyla, canlı canlı çürüyecekler. Ve buna da, yaşamak demeye devam edecekler. "
Bir sonraki sabah, elinde kitapla geldi mezarın başına. "Bak" dedi. " Seni buldum. Neymiş adın biliyor musun?" Güldü. Kitabın kapağındaki ilk kelimenin üzerinden işaret parmağıyla geçerek, "Oğuz..." dedi. Sonra da ikinci kelimeye dokundu.
"Atay... Oğuz Atay..."