m
@vemer
ne yaparsam yapayım, anladığın kadarım
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bazı noktalarda haksızlığını itiraf edecek kadar insaflı olsa da bu insafını fiilen gösterebilecek derecede cömert olamıyor.
Reklam
Benim ona yaptığım ihanetin aynısını onun bana yapmasından niçin bu kadar etkileniyor, aynı davada ahlaki ve kalbi neticesi itibariyle kendimi haklı, onu haksız buluyorum? Bu karşılıklı iki fiildeki aynılık birbirini götürmüyor mu? İhanette pata gelmiş değil miydik? Suçumuzu daima dışa bağlı ve mazur görme hastalığı; biz yapalım fakat aynı şeyi başkası bize yapmasın!
Her insan ayrı ayrı ele alınırsa birer vicdan, birer şuur sahibi görünür. Fakat insanlar kitle halinde, bireysel faziletlerinden bazılarını kaybediyorlar. Kör, muhakemesiz ve insafsız oluyorlar.
-Aynı fiilden dolayı kadının günahını erkeğinkinden pek çok ağır bulmakta bir mana göremiyorum. Bu eski anlayış biçimi çoktan değişti. Günahkarsak ikimiz de aynı derecede günahkarız.
Ahlakın sınırları kesin kurallarla belirlenmemiş ... Çok defa onlara herkes kendi keyfine göre mana veriyor.
Reklam