Venüs

Venüs
@venusben
bir gece sabaha karşı en kilitli kapılarım açılacak yalnızlığımdan çıkıp gideceğim ne sensiz kalırsam korkusu ne kitaplarda okuyup altını çizdiklerim tutabilecek beni ne ölüm telaşı
Reklam
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olmaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mi olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş kurşun olamaz mı?
Artık bir şey hissetmiyorum. Hissetmemek güzel bir şey. Sanki süper güç gibi.
''Onunla ilgili olmayan hiçbir şeyin bir önemi yok.''
evmiyorum bu şehri, anladım bir kez daha. Çok sesli bu şehir, bilirsin kafam kaldırmaz sesi bu saatten sonra. Çok da kalabalık, halbuki benim dayanabildiğim tek kalabalık iki kişilik olanından. Sen yine çok iyi bilirsin, sokaklarını severim bir tek bu şehrin. Uçsuz, bucaksız ve gün sonunda karanlığı ile tek başına... bana, sana, bize benzeyenlerden hani. Bu sokaklar bilir beni en çok. En çok onlar duymuştur bu satırları. Hepsinin sonunda seni aradığımdandır belki, kim bilir. Trafiği çok bu şehrin, sevmem yavaşlığı; bilirsin düşününce de hızlı yürürüm, sokakların da farkına varmam. Ve içimde en çok o sokakların birinde seni kaçırmak korkusu var. Ya bir gün yanımdan geçersen sevgili, ya sen de diğerleri gibi yanımdan geçersen? Yağmuru bile güzel değil bu şehrin, ıslanmıyorum artık. Yağmurdan ıslanmak için güzel sebeplere ihtiyaç duyulur bilirsin, bu şehir benim sebebimi bulundurmuyor. Şimdi bir şehir oluştursak, içinde sen olsan, ben olsam… tüm şehir ıslansa ya bizimle birlikte. Kalabalık yaratsak birlikte mesela, iki kişilik olanlarından; sen konuşsan ve sussa bütün şehir. Ya da biz sussak ve sadece şarkılar çalsa zihnimizde. Tek gürültümüz bu olsa mesela. Ya da o şehrin her sokağının sonu sana çıksa, bir tek sana. Sokaklar en çok bizi bilse ve hiç yalnız kalmasa, her sokağın sonu biz olsak… Ve ben sana değil, bu şehre aşık olsam ama sen olmadan bu şehrin de bir anlamı olmasa. Yık bu şehri, gel; kendi şehrimizde buluşalım.
Reklam