"Günaydın Sevgilim", bugün sensiz geçirdiğim "22". gün... "Gülümse Şarkı Oldun" demek isterdim ama "Seni Kaybettim". Neden bir "Tuzak" kurdun bana? "Papatya"lar koparıldıktan sonra kokarlar. Sen kopardın beni, bir ölüm bu kadar güzel kokabilir mi? "Benimle Kal" dediğim hâlde "Kalamam" dedin ve gittin. Kanadı kırık bir "Kırlangıç" gibi bıraktın beni. "Gittiğinden Beri" "Yalnızlığa Döndüm Yüzümü". "Ruhum" sana "Teslim" olmuş sanki. "Küçüğüm" demeni isterdim hep. Sensiz "Yarım Kaldım", "Eksik Kaldım". Onca "Söylenmemiş Kelimeler" var ki, tüm "Şehr-i Hüzün" kaplamış... Sevgimin "Nehir"leri, "Uzaklar"da son bulur. Yüzün "Tablo", gözlerin "Mücevher", gülüşün ise bir "Rüya" gibiydi. "Biter Rüyalarım" biter bu "Eziyet" elbet ama "Uykusuz Geceler"im ve "Eksik Sabahlar"ım asla son bulmaz. "Delirdim" "Canım Yanıyor", ama "Savaşmadan Ölemem". "Sen" gözümle gördüğüm değil, kalbimde "Kördüğüm"sün. Seni "Yıldızlara" benzetirdim belki de "Aramızda"ki bu "Mesafe"ler yüzünden."Mevsimler Gibi" seni sevmek, sen seversin "Bir Meleğin Özü" gibi... "Dök Yüreğindeki Hasreti" belki iyileşir içimdeki "Yara"lar, belki "Yanar Dünyalar". İçim "Yana Yana" sana "S.O.N" kez "Veda" ediyorum...