olgunlaşmamış insanın sevgisi, bir çocuğun oyuncağı sevmesine benzer... daha cazip bir oyuncak farkettiği vakit onu aklına koyar ve sahip olduğu şeye arkasını dönüp gider.
olgun insanın sevgisi ise , bir bahçıvanın çiçeği sevmesine benzer... o emek verir, sular, yerini beğeniyor mu diye tedirgindir. hep korur, ve sabır ile bekler ağır sorumlulukları dahi alır.
bir çocuk, hiçbir zaman bir bahçıvanın tutumunu anlayamaz.