vesile
@vesileeonerr
"Hayatımız onları fark etmemizi bekleyen döngülerle doluydu. Yeterince iyi bakarsanız siz de kendi kozanızı görebiliyordunuz. Yeterince isterseniz o kozayı kırabiliyordunuz. Kanatlarınızı da gökyüzünü de tanımıyor olsanız bile bu, bir gün uçabileceğiniz gerçeğinin önüne geçemiyordu."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Kendi hayatının yükü omuzlarını aşağı çekmeye başladığında altında kalmaktan başka çaren kalmıyordu. Yeterince yaşamak istersen çıkabiliyordun o enkazın altından. Bulunduğun ana bakıyor ve o enkazla ne yapacağını düşünüyordun. Bir mezar ya da yeni bir hayat. Ne inşa edeceğine yine sen karar veriyordun."
"Memnun olmadığımız yaşamlarımız için başkalarını suçlamak her zaman çok kolaydı. Aileni, arkadaşlarını, sana eğitim veren insanları, çevreyi, toplumu, sistemi ya da dünyayı... Ama ne olursa olsun, hangi şartlarda yaşarsan yaşa, insan ilk önce kendini suçlamayı öğrenmeliydi. Yeri geldiğinde kendini büyütmek, kendini eğitmek ve kendini terbiye etmek zorundaydın. Aynı zamanda kendini suçlamak da zorundaydın."
"İnsan boyunun yettiği her yere uzanmalıydı belki de. Görmek, dinlemek ve anlamak yetmezdi, bazen harekete de geçmek zorundaydık."
"Kendini bir başkasına beğendirmek ya da sevdirmek zorunda değilsin, bu düşünce seni mahveder. İnsanlar seni olduğun gibi sevmeli ve sevecek de. Doğru insanlar böyle yapar çünkü."