yağız
@vidic
Reklam
insanın kendi özsularıyla sarhoş olması, kendi kendine karşı vahşileşmesi, belki de aniden özgür kalan gençliğin güç fışkıran doğasına özgüdür - ama benim kendime özgü saplantılı yapım, bu avareliği tehlikeli bir hale getiriyordu; eğer bir rastlantı bu iç düşüşü aniden yavaşlatmamış olsaydı belki de kendimi tümüyle serseriliğe vuracak veya en azından bir duygu körelmesine saplanıp kalacaktım.
hümanizmle ilgili her şey benim için, dişlerimi gıcırdatmadan katlanamadığım bir zorlanma anlamına geliyordu.