Diyorum ki sana , sevgili dostum, aklının karmakarışık olduğu bir anda , varoluşunun dar çerçevesinde mutlu bir kayıtsızlık içinde yaşamını devam ettiren , günü gününe başının çaresine bakan , yaprakların ağaçlardan döküldüğünü görünce kışın geldiğinden başka bir şey düşünmeyen bu türden bir varlıkla karşılaşmak tüm karmaşayı dindiriveriyor.
Kendi içime dalıyor ve içimde bir dünya buluyorum! Ama böyle yaparken düzenli ve canlı bir güçle değil , daha çok sezgiyle ve karanlık bir arzuyla hareket ediyorum.