Bu kitap yorumumda esip gürlemeye geldim müsadenizle başlıyorum , yine her zamanki gibi samimi ve spoiler olmadan yazacağım.
Yer yer '' lanet olsun bu hayat lanet olsun bu sevgi ben seni çok sevmiştim sen bene neden böyle yapti '' tadı veren yer yer ise ''sen milyon milyar milyon sen bu parayi ne yaptiin '' kokuları gelen bu kitap bazı anlarda bana ''kusacağım ama kusamıyorum '' hissini yaşattı.
Wilde kendi çevresinde sanat dünyasında birçok alanda asi , başkaldıran , sıradışı bir insan olarak kendini tanımlıyor ve kendini tanımlatıyordu. Sansasyonel kişiliğinin ardında aslında ne kadar da bağlanmayı bekleyen, klişelerin adamı olmak isteye bir beyin görüp çıldırdım okurken.
Bazı sayfalarda ölümüne sıkıldım. Konu bir ara Hz. İsa ile aydınlanma kısmına geldi içime içime kustum.
Satır aralarında aforizmalar var mıydı ? Evet. Ama neden bir insan oturup bunu okur ya diye en çok da kendime kızdım.
Mektup okumayı sevenlere tavsiye edebileceğim birçok kitap var ama bu kesinlikle değil.
Wildeın yetişkinler için yazdığı masal derlemesini önerir miyim ? Evet , orada gerçekten bir amaç bir perspektif hatta bir direniş örneği gösteriyordu.
Nedir bu sayfalarda anlatılan derseniz , kendisinin tüm mal varlığını kaybetmesine neden olan tüm şöhretini yitirmesine neden olan ; neden olan demek de doğru değil buna aracı olan adama yazdığı mektuptur. Ve mektubu yazdığı Douglas bunu okumamış bile.
İnsanın sevgisini hak etmeyen birine kendisini adamasını anlarım , belli bir noktaya kadar anlarım ; ama bunu alışkanlık haline getirip özsaygısını yitirmesini asla anlamadım. Bunu gördüğüm her yüz iyi hissettirmiyor bana ; saygı duyamıyorum böyle insanlara.
Bence okumayın. Başka kitaplarda görüşmek dileği ile.
Buraya kadar okudu iseniz de teşekkürler.