Gündüzleri çok meşgulüm , düşünecek zaman bulamıyorum(ne kadar gülünç geliyor kulağa , böylesi bir cümleyi yüksek sesle söylemek: düşünecek zaman bulamıyorum !) .Ama akşamları seni özlüyorum.
İkimiz de gidiyoruz , sen ve ben , aynı dolambaçta, duygularımızın bahçesinde, bu berbat dünyada duygularımız paylarını alamıyorlar ve bu yüzden hepimiz , herkes kendi usulünce , bu kötü dünyadan öcümüzü alıyoruz.