2 yıl önce hevesleyip eşimle Almanya’ya taşınmıştık kitaptakiyle aynı kaygılarla arkamıza baktığımızda gördüklerimizle geride kalanlarla sosyal medyanın götürdüğü yön her şey kitapla birebir aynı demekki o dönem politik olarak dünya insanları bir yöne sürüklenmiş. Hayaller pompalanan hedefler gurbetin insanın içinde oluşturduğu boşluk hissi.. Almanca bilmeyen birinin okumakta zorlanacağını düşündüğüm bir kitap. Eğer ki göç etmeyi düşünüyorsanız ya da tersine göç yaptıysanız okumanızı şiddetle tavsiye ederim.7 puan verme sebebim bende yarattığı rahatsızlık hissi ve Almanca bilmeyenler için kelimelerin çevrilmemiş olması ama orijinal kelimelerle daha gerçekçi bir kitap olmuş.
Kitabı oldukça sevdim. Benden 1 yaş küçük kız kardeşim olduğundan ana karakteri kendime benzetmekten alıkoyamadım. Kitaptaki olaylar silsilesinin nereye gideceğini pek kestiremedim ama bu bilinmezlik kitabı daha da sürükleyici kıldı. Kitabın dili oldukça sadeydi, bu durum bir anda değişen durumları daha da beklenmedik hale getirdi.
Kitap daha da uzatılabilirdi belki. Ana karakterin yetişkin halinin geçmişini anlattığı hissi var ve kitabın sonunda geleceğinden bahsedeceğini ya da kız kardeşinin şehre geleceğini düşünmüştüm. Çoğu kısım bize bırakılmış, sonda teyzesinin yeni hayatını gözler önüne serip "ama benim kız kardeşim var" mesajı ile kitap bitiriliyor. İlginç bir kurguydu. Karakterler çok iyi işlendiğinden iyi ya da kötü yok. Herkesin kendi akışında yaptığı seçimlere hak verdim ve hepsinin farklılıkları, ortamı tamamen gerçek hayattan hissettiriyor. Vincenzo, hızlı bir gidişi oldu, şaşırttı.
Kendime geriye dönüp baktığımda bir not bırakmak istedim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kusursuzluk kitabının kusurları
Kitaba ilk başladığım sayfadan itibaren çok fazla terimlerin ve yabancı sözcüklerin olduğunu fark ettim. Yabancı sözcükler ağırlıklı olarak Almanca olmakla birlikte İngilizce sözcükler de oldukça fazlaydı.Kitapta geçen terimler ise dijital tasarımla ilgili günlük yaşamda kullanmadığımız kelimelerdi. Bu beni oldukça rahatsız etti. Kitap okurken anlamını bilmediğim bir kelimeye bakarım lakin bu kelimeler Türkçe yazılması gerekirken neden kitapta yabancı sözcüklerle ya da kısaltmalarla anlatılmaya çalışılmış bunu sürekli sorguladım. Bunun neticesinde de kendimi sürekli kitaptan kopmuş bir vaziyette buldum.
Kitabın içeriğine değinecek olursam kitap, aynı meslek grubundan (dijital tasarımcı) iki yetişkin çiftin eşyaların içinde var olmaya çalıştığı bir hikayeyi anlatıyor. İçlerindeki anlam arayışı neticesinde zaman zaman yaşadıkları yeri değiştirseler de yine kendi içlerinde kaybolduklarını görüyoruz.
Kusursuzluğun kusuru
Puan vermedi·88 syf.·
2026 11. kitabı
Bu kitapta belli bir hikaye yok, dialog yok, edebi bir içerik yok.Ne var? Günümüz dünyasında sosyal medya ile yaşayan insanın hayatına tutulan bir ayna var..Göçmen genç bir çiftin hayatı üzerinden bu çağın insanı anlatılmış güncel terimlerle...Kitabın yazarı genç bir Italyan.Felsefe eğitimi almış ama kitap da bunu pek kullanamamış..Hayatı anlatmıs felsefeye başvurmadan..Sanki aceleyle yazmış çok da irdelemeden.
Özlenen, ulaşılmak istenen, arzulanan hep uzaktaymış gibi düşünür, hisseder ve bu bakışla da olduğumuz yerden hep başka dünyalara atılmak ister, düşünülen o huzurun ve mutluluğun yaşayabileceği yerlere gidilir...gidilir gidilmesine de gidilen yerde, tatmiin etmemeye başlar. Bu sefer daha farklı bir yer düşünülür. Sonuç değişmez...
Sorun kalınan yer değildir çoğu zaman, içsel dünyayla kopuk bir yaşam; eksik, tanınmaz bir ben'dir. Dünyaya temas etmek kadar kendisiyle de temasta olmaya ihtiyaç vardır.
Uzaklar çoğu zaman arzulanandan farklıdır, evet güzeldir ama huzurun ve mutluluğun kaynağı değildir. Uzak diyarların özlemi, belki de kendimizle ilişkiden kaçınmanın bir sonucudur.
Kitapta mutluluğu yaşamak için arayışta olan iki gencin, sıradan bir serüveni konu alınır.
Gerçek mutluluk nedir?
Bugün son zamanlarda çok övülen, bir oturuşta başlayıp biten ama bende oldukça mesafeli hisler bırakan 
Geri Verilen Kız 'dan bahsetmek istiyorum size.
•
Aslında hikayenin temelinde çok güçlü ve insani bir dram var. Bir çocuğun, yıllarca kendi ailesi bildiği varlıklı insanlardan koparılıp, hiç tanımadığı yoksul ve kalabalık biyolojik ailesine bir eşya gibi "iade edilmesi" gerçekten çok sarsıcı bir fikir. Kızın ne o eski hayatına ne de bu yeni taşra evine ait olabilmesi, iki dünya arasında yapayalnız kalıp bir sığınak araması çok hüzünlüydü.
•
Üstelik oradaki biyolojik annenin o mesafeli, sert duruşunun arkasında saf bir kötülükten ziyade, hayat şartlarının getirdiği çaresiz bir donukluk olduğunu hissetmek de hikayenin en gerçekçi tarafıydı.
•
Fakat tüm bu akıcılığına rağmen kitap bende edebi anlamda hiç o beklenen "vav" etkisini yaratmadı. Hepsini geçtim, beni kitaptan tamamen soğutan ve çok haklı olarak ciddi anlamda rahatsız eden kocaman bir detay var: Hikayenin içine serpiştirilen aile içi dinamikler, özellikle de abi (Vincenzo) karakterinin kıza yönelik sergilediği o sınırları aşan, ensest imalı tavırları...
Birkaç sayfada bile yer alsa, bu tarz tekinsiz ve rahatsız edici yaklaşımların hikayeye dahil edilmesi benim tüm okuma keyfimi gölgeledi. Üstelik bu kitap her yaştan okurun, lise çağındaki 16-17 yaşlarındaki gençlerin de kitapçılarda rahatça ulaşıp okuyabileceği raflarda duruyor. İçerdiği bu psikolojik sınır ihlalleri ve irrite edici boyutları nedeniyle kesinlikle bir yaş sınırı uyarısını hak ettiğini düşünüyorum. Sırf dili hızlı akıyor diye bu tarz karanlık unsurları görmezden gelemedim.
•
Özetle; kurgusundaki bu sorunlu yaklaşımlar sebebiyle beklentimin çok altında kalan, açıkçası pek sevemediğim bir kitap oldu.
Geri Verilen Kız 'dan bahsetmek istiyorum size.
•
Aslında hikayenin temelinde çok güçlü ve insani bir dram var. Bir çocuğun, yıllarca kendi ailesi bildiği varlıklı insanlardan koparılıp, hiç tanımadığı yoksul ve kalabalık biyolojik ailesine bir eşya gibi "iade edilmesi" gerçekten çok sarsıcı bir fikir. Kızın ne o eski hayatına ne de bu yeni taşra evine ait olabilmesi, iki dünya arasında yapayalnız kalıp bir sığınak araması çok hüzünlüydü.
•
Üstelik oradaki biyolojik annenin o mesafeli, sert duruşunun arkasında saf bir kötülükten ziyade, hayat şartlarının getirdiği çaresiz bir donukluk olduğunu hissetmek de hikayenin en gerçekçi tarafıydı.
•
Fakat tüm bu akıcılığına rağmen kitap bende edebi anlamda hiç o beklenen "vav" etkisini yaratmadı. Hepsini geçtim, beni kitaptan tamamen soğutan ve çok haklı olarak ciddi anlamda rahatsız eden kocaman bir detay var: Hikayenin içine serpiştirilen aile içi dinamikler, özellikle de abi (Vincenzo) karakterinin kıza yönelik sergilediği o sınırları aşan, ensest imalı tavırları...
Birkaç sayfada bile yer alsa, bu tarz tekinsiz ve rahatsız edici yaklaşımların hikayeye dahil edilmesi benim tüm okuma keyfimi gölgeledi. Üstelik bu kitap her yaştan okurun, lise çağındaki 16-17 yaşlarındaki gençlerin de kitapçılarda rahatça ulaşıp okuyabileceği raflarda duruyor. İçerdiği bu psikolojik sınır ihlalleri ve irrite edici boyutları nedeniyle kesinlikle bir yaş sınırı uyarısını hak ettiğini düşünüyorum. Sırf dili hızlı akıyor diye bu tarz karanlık unsurları görmezden gelemedim.
•
Özetle; kurgusundaki bu sorunlu yaklaşımlar sebebiyle beklentimin çok altında kalan, açıkçası pek sevemediğim bir kitap oldu.