Vinz1
@vinz1
2 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Varenka1000Kitap
Varenka Oselova’dır asıl hikayesi. Başladı , gelişti ve bitti. Her şey olması gerektiği gibi yalın, tatsız ve üzücü. Stres , düş ve kendini satır aralarında görmek. İppolit hiç de yabancı biri değil aslında. O sokaklarda, caddelerde, duraklarda, okullarda, senin içinde. Yapmak istedim ama yapmadım, söylemek istedim ama söylemedim. Benim , senin , ippolitin kendi kendini düşünceleriyle köşeye sıkıştırması kurtulmak istemesi ama başaramaması. Bastırılmış, arzu edilen özgürlüğün ; şuursuz, hadsiz ve de yersiz çıkagelmesi ve her şeyi berbat etmesi.
İstiyorsan yap, söveceksen söv, seveceksen de sev. Ama seni yine de durduracak olan sen , hep başa döndürecek.
8ocak24 spoiler1000Kitap
Bitirdim balkonumda üstüne bi sigara yakıp düşündüm geri geldim ve yazıyorum.
Son okuduğum iki üç kitap üstüne ya bu artık bana keyif vermiyor herhal diye ara verdikten sonra bu dünyaya tekrar dönmek için bi fırsat kovalıyordum. Ezelden beri kitap okumak benim için herhangi bir kimsede olduğu gibi günde yarım saat okuyayım , 30 sayfa okuyayım gibi değil tam aksine lambamı açıp bu akşamımı buna adıyorum nokta diyip dalıp gitmem şeklinde olmuştur . Sürüklenmek meraktan uyuyamamak en sevdiğim şeylerden biriydi bir zamanlar. Zamanında aldığım kitaplığa koyduğum sonrasında herkesin elinde meze olduğu için iğrenç ön yargımdan dolayı (bazen hiç çekilmiyorum) bunu boşver diyip geçtiğim bir kitaptı kendisi. Ya, şu aralar şöyle ince bi kitap olsun baş ucu gibisinden yatmadan karıştırı uyurum diye bundan tam 3 gün önce okumaya başladım meğer okumadan neler kaçırmışız.
İlk iki gece uykulu halimden 3-5 sayfa okuyup klasik bir hikaye anlatıyor heralde diye yorumlayıp uyuduğum kitabın üçüncü gecesi hiç ama hiç aynı olmadı bi baktım gözlerim hafif dolu kitabın son sayfasıyla bakışıyorum.
Bir kere tat olarak önsözde de belirtildiği gibi bariz Dosto ve Gogol tadı alıyorsunuz. Ama bu zaten benim okumaktan keyif aldığım bir tad ,dairede memur olmak ,yalnız yaşamın yönleri , kendinde sıkışıp kalmak teması benim sevdiğim bulutlu bir tema. İki ana bölümden oluşuyor ilk bölüm Raif efendiyi tanıma ,ikinci bölüm ise gerçekten Raif efendiyi tanıma. Benim için kitap ikinci bölümde kendimi durduramadığım duruma geçti ki zaten zorlu , sonu hazin aşk hikayeleri okumaya bayılırım. Ama hissettiklerime geçersek.
Ben sınırları içinde yaşayan bi adamım 21 yaşındayım 3-5 dostum sürüklenip geldiğim okulum ve ailemden başka sahip olduğum bir şey yok. Zaten bu yüzden yalnız hikayeler okumayı seviyorum
15ocak24 spoiler1000Kitap
Yeni bitirdim ,final haftası kaçış duraklarımdan biri oldu zaman buldukça azar azar okudum üstüne biraz konuşabilirim.
Önsözde Wilde’ın yaptığı gibi sanat budur sanatçı şunu yapar sanat bunu yapmalı gibi muhabbetler beni gerçekten çok sıkıyor . Hani okurken baygınlık geçiriyorum . Bırakın abi kim nasıl yapıyorsa yapsın şu sanatı isterse gitsin wattpad de yazsın umrumda değil hoşuma giderse okurum . Neyse bunlar boş muhabbetler kitaba geçelim.
Bana hissettirdiklerinden fazla bahsedemeyeceğim çünkü çok fazla bir şey hissedemedim. Bana gelmedi diyeyim . Özellikle lord henry’nin diyalogları beni boğdu da boğdu. Tüm kitap bana sanki zaten bildiklerimi anlatıyor gibiydi. İki üzüldüğüm şey var onlar da sibyl vane ve basilin ölümü sanırım . Birde dorianın sondaki ölümü dışında beni etkileyen bir olay olmadı . Kitap başladı henry konuştu da konuştu, arzu ve tutkularının uğruna bi insanın gelebileceği son noktayı gördük ve bitti .
Hele son sayfalara geldiğimde dorianın hobi maceraları beni aşırı yordu. Kısaca çok beğenmedim.
Beğendiğim bir alıntı:
“Yeryüzünün büyük olaylarının zihnimizde yer aldığı söylenir. Yeryüzünün büyük günahları da yalnızca ama yalnızca zihnimizdedir. Siz, Bay Gray, gül kırmızısı gençliğiniz ve gül beyazı çocukluğunuz ile bizzat sizin bile sizi korkutan tutkularınız, sizi dehşete düşüren düşünceleriniz, yalnızca hatırasının yanaklarınızı utanç ile lekeleyeceği gündüz düşleriniz ve rüyalarınız vardır…” ~syf40 -burada lord hiç olmadığı kadar haklı