nazlıcan olfaz
@violetsiv3l
10 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Yalnızlık insanı öldürüyor Judith, seni tamamen yutup yok edinceye kadar bedeninden parçalar koparıp yiyor. Başkalarıyla bağı olmayan insanın yaşamı yok demektir ve eğer şansın var da bir başkasına derinden bağlanıyorsan, o zaman yaşam katlanılabilir olmaktan çok daha anlamlı bir noktaya geliyor, güzel oluyor.
Yaşam tehlikelidir Marion, her an herhangi birimizin başına herhangi bir şey gelebilir. Bunu sen de biliyorsun, ben de biliyorum, herkes de biliyor- eğer bilmiyorlarsa umursamıyorlardır demektir ve eğer umursamıyorsan gerçekten yaşamıyorsun demektir.
Şimdi kendini nasıl hissediyorsun, tam şu anda?
Berbat, perperişan. Paramparça.
Bir başka deyişle, dağıttın, artık eski kendin değilsin.
Galiba öyle. Ama şu anda yaşadığım süreci nasıl tanımlıyorum dersen, dürüstçe diyebilirim ki kendime acımıyorum, kendime acıyıp ah vah etmiyorum, Tanrı'ya da , Neden Ben? Neden ben değil de o? diye isyan etmiyorum. Insanlar ölür. Gençken de ölünür, yaşlıyken de ölünür, elli sekizindeyken de ölünür. Onu özlüyorum, hepsi bu. Anna bu dünyada en sevdiğim insandı ve şimdi onsuz yaşamayı öğrenmek zorundayım.
Kız evde yalnız olduğu ve annesi hastaneye koştuğundan beri müthiş paniğe kapıldığı için Baumgartner onunla bir on dakika daha konuşup yatıştırmaya çalışıyor. Konuşmanın sonlarına doğru kızdan hafifçe gülmeye benzer bir tepki alabiliyor ve telefonu kapattıktan sonra o gülüş kırıntısı aklından çıkmıyor, çünkü o gün başardığı tek önemli şeyin o olacağından neredeyse emin.
