virata
@vir4ta
12 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·158 syf.·
35 saatte okudu
·2022 11. kitabı
" Ve yukarıda, gökte Tanrı oturuyor, beni gözaltında bulunduruyor, göçüşümün konulu kurallara uygun, yavaş ve sürekli, zaman ölçüsünü hiç bozmadan olacağını önceden biliyordu. Ama, cehennemin dibinde azgın zebaniler dolaşıyor, sabırsız homurdanıyorlar, çünkü büyük bir günah, Tanrı'nın beni, insan ve hakkaniyetinden yoksun edeceği bağışlanmaz bir günah işlemem uzun sürüyordu. "
" Ve karanlık çepeçevre, etrafımda pusudaydı; her taraf sessizdi, her şey sessiz. Ama yukarıda edebi musiki, hava, asla susmayan uzak ve sessiz uğultu, devam ediyordu. Bu sonsuz, hasta mırıltıya uzun zaman kulak verdim; derken zihnim bulanmaya başladı; kuşkusuz, üzerimde yuvarlanan dünyaların senfonisiydi bu; bir şarkıya başlamış yıldızlardı... "
" Uykunun eşiğindeki bu evren ortasında, kendimi ölüm yolcusu, hurda ezik bir hayvan gibi görüyordum. Korkuya kapılmış, ayağa kalkıp zorlu birkaç adım attım. Yumruklarımı sıkıp: " Hayır! " diye haykırdım. " Buna bir son vermek gerek! " sonra yine oturdum, yine kalemi aldım elime, yazıya azimle girişmek istedim. "
" Çocukluk inançlarımdan kırık dökük parçalar hatırlıyordum. İncil'in okunuşundaki ahenk kulaklarımda yankılanıyordu. Sessizce kendi kendimle konuştum, alaycı bir tavırla başımı omzuma dayadım. Ne diye tasa çekiyordum sanki: ne tıkınacağımı, ne içeceğimi, fani vücut dedikleri bu rezil solucan torbasını hangi çullara bürüyeceğimi düşünerek ne diye tasa çekiyordum? Gökteki Allah Baba, semadaki serçe gibi beni de düşünmemiş, ben aciz kulunu göstermek lütfunda bulunmamış mıydı? Tanrı, parmağını sinir şebekeme sokmuş, tedbirli, sadece üstünden, telleri birazcık karıştırmıştı. Tanrı, parmağını geri çekmiş, sinirlerimin ipince telleri, kökleri bu parmakta kalmıştı. Tanrının parmağı, geride bir de delik bırakmıştı, bu parmağın geçtiği yolda, beynimde yaralar kalmıştı. Fakat Tanrı, bana elinin parmağını değdirdikten sonra beni salıvermiş, bir daha dokunmamış, bana bir kötülük etmemişti. Hayır, artık rahat edebilir, kafamdaki delikle dolaşabilirdim. Tanrıdan bana hiçbir kötülük gelmemişti, o ki Rabbimizdi, asla... "