Vitriol’ün ölümcül bir zehir olduğunu nedense hiç kimse fark etmemişti; oysa etkisi altında olanların çoğu tadını çok iyi biliyor, zehirlenme sürecini ``Acılaşmak’’ olarak adlandırıyorlardı. Herkesin bünyesinde az ya da çok oranda acılaşmışlık vardı aslında... Zehrin bünyeye yarattığı en büyük sorun, tutkuların -nefret,aşk,umutsuzluk,merak vb.- su yüzüne çıkmasını önlemesidir. Acılaşan insan zamanla hiçbir istek duymaz. Ne yaşayacak ne de ölecek iradeye sahiptir artık, sorunun özü de budur.