“Oh be ,hayat buydu işte,üç haftadır ilk kez nefes alıyordu sanki. Hayalleri tekrar aklına geldi. Alev alev yanan ,parlak bir şey olan hayal gücü, karanlık odasından çıkmış, Martin’i kendine çekiyordu. İçgörü aynası gümüş gibi parlaktı; yeniden oluşturulmuş görüntülerle parlıyor, gözlerini kamaştırıyordu. Güzellik ve görkem şimdi onunla beraber, el ele yürüyordu; bütün güç ondaydı.”