Kerem Ali
@vurchil
1 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“No Longer Human” toplumla olan duygusal bağını kesmiş — ya da bu bağı hiç kuramamamış — Yozo isimli bir karakterin yazdığı yazıların bir derlemesi. Kitabın ilk sayfalarından itibaren dünya karanlık ve korkutucu. İnsanlar samimiyetsiz ve mesafeli. Yozo’nun bakış açısından bütün etkileşimler sahtecilik ve aldatmacadan ibaret, ve içeride hissettikleriyle dışarıya yaptıkları (ve başkalarının Yozo’ya karşı olan dagranışları) ona insan olamadığını (ya da olmadığını) hissettiriyor. Bu, Yozo’nun tabiriyle, Şaklabanlık, kitapta geçen sahte arkadaşlıklar, kadınlara olan düşkünlük, bağımlılık, özgüven problemleri, cinsel şiddet manipülatif davranışların hepsinin kökeni.
Ancak Yozo’nun davranışlarının temelinde yatan problem aslında bunların hiçbiri değil. Kitabın başlarında yaşadığı cinsel şiddet her ne kadar başlangıç noktası gibi gözükse de, Yozo’nun olaylara tepkisi, bakış açısı ve algılayışının sebebi Yozo’nun gerçekten de insan tecrübesini eksik yaşaması. Mutluluk, hüzün, özlem, sevinç, günah, sevap, insan tecrübesinde olması gereken, ve olması kaçınılmaz kısımlar. Ancak Yozo bunların hiçbirini yaşamıyor. Bunun en temel sebebi de Yozo’nun hayata o açıdan bakma kabiliyetine sahip olmaması. Evlerindeki bir hizmetçinin cinsel şiddeti sonrası ve kendini sapık bir alametmişcesine dolduran kehanetler gibi Yozo insanlara her baktığında ilk saldırısını hatırlıyor. Her şey ona o saldırıyı tescilletiyor, ve bir süre sonra düşünceler o kadar gömülü oluyor ki olayın hatırlanmasına gerek dahi kalmıyor. Yozo için insanların samimiyetsizliği, şaklabanlığı, aldatmacaları, ve onun içeride yapılmasına karşı çıktığı ve reddettiği bütün o davranışların hepsi onu daha da uzaklaştırıyor.
Olaylara sadece kötü tarafından bakabilen, ve bunu yaparken akıl karıştırıcı ve bazen mide bulandırıcı
