Bir rüzgâr esti şu deli gönlümde
Tozu dumanıma katıp da gitti.
Görmedim böylesi derdi ömrümde
Tuzu dermanıma katıp da gitti.
Ne ellerim kalktı güç istemeye
Ne de dilim döndü ‘imdat’ demeye
Zamansız düşürdü şaraba, meye
Hazzı imanıma katıp da gitti.
O rüzgâr ki dalda gül bırakmadı
Yanan yüreğimde kül bırakmadı
Hâl hatır soracak kul bırakmadı
Dostu düşmanıma katıp da gitti.
Sustu gönlüm, geçti ömrüm; duruldum
En beklemediğim anda vuruldum
‘Bir daha’ ‘son defa’ derken yoruldum
Azı tamamıma katıp da gitti.
Nisan 2022
Karaya ayak basmadan
Gemileri ben; yakmışım.
Yanmak şöyle dursun; aman!
Hayallerde yanılmışım.
Bende yanan bir gönül var
Benden başka herkese yâr
Mekân önümde bir duvar
Zamanım yok; yakınmışım.
Fikir dünyamız birbirinden farklı olsa da şiir aleminde Necip Fazıl gibi bir güneşin ışığından çokça faydalandım. Engin bir birikim, fevkalade bir Türkçe ile şiire dönüşürken etkilenmemek olmaz.
ÇileNecip Fazıl Kısakürek · Büyük Doğu Yayınları · 202325,2bin okunma