Vuslat Dursun

İnsan bazen hayatı boyunca yalnızca bir kişiye gerçekten “kendisi” oluyor. Sonra o kişi gidince, geri kalan herkese rol yapıyor. Vuslat DursunVuslat Dursun
Reklam
Oysa biz, sınırların ihlal edilmek için var olduğuna inananlardık. Biz, birinin ruhuna sızarken haritaları yakanlardık. Ne ara bu kadar usta birer haritacı olduk? Ne ara hangi bölgenin yasak, hangi duygunun mayınlı olduğunu ezberledik? Vuslat DursunVuslat Dursun
Öyle bir araftayım ki, ne cennetin ışığına layığım ne de cehennemin ateşinde yanacak kadar mecalim var. Vuslat DursunVuslat Dursun
Ben artık yarım kalmış bir hikâyenin son cümlesiyim; noktası konulmuş ama anlamı havada asılı kalmış... Vuslat DursunVuslat Dursun
Zaman, sadece gidenlerin ardından tutulan bir yas defteridir... Vuslat DursunVuslat Dursun
Reklam