Vuslat Dursun

İnsan bazen hayatı boyunca yalnızca bir kişiye gerçekten “kendisi” oluyor. Sonra o kişi gidince, geri kalan herkese rol yapıyor. Vuslat Dursun
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oysa biz, sınırların ihlal edilmek için var olduğuna inananlardık. Biz, birinin ruhuna sızarken haritaları yakanlardık. Ne ara bu kadar usta birer haritacı olduk? Ne ara hangi bölgenin yasak, hangi duygunun mayınlı olduğunu ezberledik? Vuslat Dursun
Öyle bir araftayım ki, ne cennetin ışığına layığım ne de cehennemin ateşinde yanacak kadar mecalim var. Vuslat Dursun
Ben artık yarım kalmış bir hikâyenin son cümlesiyim; noktası konulmuş ama anlamı havada asılı kalmış... Vuslat Dursun
Zaman, sadece gidenlerin ardından tutulan bir yas defteridir... Vuslat Dursun