Hayatın en verimli terapilerinden biri acıyı paylaşmak değil miydi? Hayat, acı ve sevginin zıtlığında yaşanan bir ikilemde çalışan bir denklem gibiydi. Acılar paylaşılarak azalır, sevgi paylaşılarak çoğalırdı, hayatın temelinde daima paylaşmak vardı. Cennet ancak paylaşılarak kurulabilecek en güzel yer değil miydi?
Evet, kadın olmak başlı başına bir ihtilaldi. Her gün bir zihni fethedip, varlığını olduğu gibi kabul ettirmekle geçen, seni etten oluşmuş bir dekolte olarak görme eğilimindeki ahmaklara sınırlarını bildirmekle devam eden gündelik... ama sonsuza kadar süren ihtilal. Direnişin ta kendisiydi!