Eray.D
@warestja
378 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Yavaş yavaş unutmaya başlamıştım seni . Gözlerin, saçların, omzun . Tek tek silindiler hafızamdan . Gittiğimiz şehirler haritadan silindi, seksen bir ili yok artık ülkenin. Yediğimiz yemeklerden bir daha hiç yemedim, dinlediğimiz şarkıların çaldığı her yerden kaçtım arkama dahi bakmadan. İzlediğimiz filmleri unuttum, sana söylediğim her kelime silindi zihnimden. Sonra bir gün , birisi seni seviyorum dedi bana , oradaydın. Karşımda.
Biri beni feci yaraladı, oradaydın. Biri elimi tuttu oradaydın. Biri terk etti , biri nefret etti, biriyle yağmurda ıslandık , oradaydın. Hastalandım ciğerimi tükürdüm tenhalara ,oradaydın. Mutlu oldum , anneme sarıldım oradaydın . Babam öldü oradaydın
Ben ölüyordum yoktun. Orada değildin. Ve olmadığın her yere seni götürdüm. Benimleydin. En mutlu anlarımda benimleydin. En mutlu anlarımda benimleydin. En çaresiz gecelerimde , en çıplak anlarımda omzuma örttüğüm eski ve yamalı bir hırka gibi benimleydin.
Reklam
Ben kapısında yıllarca beklediğim her evden , geriye doğru dönerken artık ardına bakmanın bir öneminin kalmadığını öğrendim. Çünkü biliyorum , açılmayan kapıların eşiğinde beklemek sadece yorar. Çünkü biliyorum her şey ama her şey istemeyle ilintili.
Israr ederek hiçbir pencereyi açamazsın. Yumruklayarak hiçbir kapının ardına geçemezsin.
İstemeyene, sevdiremezsin...
Sayfa 34
Sen beni en acımasız cinayetlerin en vahşi katillerinin gazabıyla sevdin. Ben annesinden koparılmış o çocuk hüzünlü kederimle sana sarıldım. Sana sarıldım ve sen bir boşluğun varlığıydın.
Kollarımda milyonlarca metre kürek çekmiş mahkumun yorgunluğuyla sana sarıldım. Şimdi yamalı gülümsemelerimi söktüm artık yüzümden . Kırgın kırgın etrafı inceliyor, dünyaya evlatlık verilmiş gibi bir hisle yoluma devam ediyorum
Her mutluluğumda sana koştum ben , bir tek sen yoktun. Her sevincime ortak seni aradım, yürüdüğüm her yolda belki sana rastlarım umuduyla yürüdüm. Gittiğim her yerde sana baktım orada mısın diye . Kalbimin her çarpmasında adın var .
Sayfa 33
Hani nasıl biliyor musun ; ayaklarını kanatacak kadar çok aradığın o şey, sen yorulup yere çöktüğünde karşına çıkmış da artık önemi kalmamış gibi.
Nasıl biliyor musun , kapısında yıllarca beklediğin evden dönerken , " Arkandan kapıyı açtım girmedin" diye bağırmışlar gibi.
Sayfa 33
Reklam