Gelelim bu kitaba… sosyal medyada hem çok öveninin olduğu hem çok yereninin olduğu o kitap… aslında nötr olarak başlamaya çalıştım kitaba, bildiğim tek şey yazarının sonu. Ne yalan söyleyeyim bu beni biraz etkiledi. Kendimi bildim bileli, bölümümle mi alakalı pek bilmiyorum ama, bu şekilde psikolog/psikiyatrist - danışan kitaplarını okumayı seviyorum. Bu açıdan bence güzel bir kitap olmuş, akıcılığını da arttırdığını söyleyebilirim. Karakterde kendimle alakalı birçok şey gördüm, hatta başlarken bu kadar çok alıntı işaretleyeceğimi, kendimle benzeteceğim yönleri olacağını düşünmemiştim bile, beni şaşırtan bir nokta oldu.
Sevmediğim yönüne gelirsek, seansların danışana aşırı fazla bir etkisi olduğunu düşünmüyorum ve bunun psikiyatristten kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Yani bana geçmedi, bir uzman gibi de gelmedi açıkçası. Bazı cümleleri yanlış geldi “bu söylenir mi ya” dediğimi bile hatırlıyorum. Zaten kitabın sonlarına doğru da karakterin yine aynı çıkmaza düştüğünü ve verim alamadığını görüyoruz. Yarım kalmış gibi gelmişti zaten banada. İkinci kitabı hem okuyasım var hem yok, gerçekten tereddütte kaldığım bir durumdayım o yüzden belki bir süre erteleyebilirim.
Sonuç olarak, genel manada yine beğendiğim ve beni biraz kendimle alakalı olan noktalardan dolayı düşündüren bir kitap oldu. Yine çıtır çerezlik bir kitap.
Çok fazla inceleme yazmam ama bu kitaba da yazmak istedim.. bugün elime aldım ve bir çırpıda hemencik bitirdiğim bir kitap oldu. Mafalda bu kitapta karanlığa tamamen esir düşmüş olsa da cıvıl cıvıl oluşu, o enerjisini hissetmek beni çok iyi hissettirdi.
Kitapta şu da dikkatimi çekti, hayatını tamamen değiştirmemeleri hoşuma gitti diyebilirim. Günlük hayatına devam edebilmesi, kimsenin onu sürekli olarak ötekileştirmemesi ve günlük işleri yapabilmesi, sokakta tek başına dolaşabilmesi gibi durumlar…
Eksikliklere değinecek olursam bence bazı şeylere çok değinilmemişti, Filippo’yla aralarının açılması, geri düzelmesi hep boşlukta kaldı. Babasının işe geri dönme süreci, Elsa’nın hayatı biraz yarım kaldı. 3. Kitabının çıktığını bilmiyordum, sanırım orada bu eksiklikleri kapatıyordur.
Sonuç olarak genel anlamda beğendiğim bir kitap oldu. Çıtır çerez, iç ısıtan, kafa rahatlatan akıcı bir kitap. 🩷
“Hayat gerçekten de sürprizlerle dolu bir kutuya benziyor. Bazen kötü sürprizler de çıkabiliyor tabii. Ama bu kutuyu açacağım zamanlarda her zaman güzel bir sürprizle karşılaşacağımı umuyorum. Er ya da geç.”
“Bence hayal kırıklığı endişeden çok daha kötü bir duygu. Hayal kırıklığına uğramak eğlence parkındaki bir oyuncağa binmek için boşuna sıraya girmeye benziyor. Herkes sana oyuncağın harika olduğunu söyleyip durduğu için sıraya girip iki saat bekliyorsun. Sıran geldiğinde her şeyin daha sen ne olduğunu anlamadan hemen olup bittiğini fark ediyorsun ve “Ne yani, hepsi bu kadar mıydı?” diyorsun.”
