merve
@whatmervesays
Reading slumptan çıkmamı sağlayan kitap. Aslında rs'den çıkmak için çok elverişli olmadığını bile bile başladım. Muhtemelen elimde süründürürüm de bitiremem diye düşünüyordum ama o kadar yanılmışım ki. Çok çok akıcıydı. Sürprizlerle doluydu. Tahmin edilemez olması o kadar tatmin ediciydi ki tadı halen damağımda. Tahmin ettiğim olaylar ise o kadar ilgi çekici yazılmıştı ki "Aa, biliyordum böyle olacağını." bile diyemedim çünkü o an etkilenmekle meşguldüm. Kitabı afiyetle yedim, bitirdim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kolay okunabilir romantizm ağırlıklı fantastikler favorimdir. Savaşın iç karartıcı atmosferinde filizlenen bir aşk hikayesini okurken fantastik -Tanrılar- kısmı daha çok görmemek hayalkırıklığı olsa da 2. kitabında sık sık göreceğimizin sinyalini almışken heyecanlandığımı söylemekten mutluyum. Dacre savaşta onun için savaşanlara -insanlara- yeterli desteği sağlarken; Enva'nın müzikten başka hiçbir yararının dokunmamasını o kadar saçma buldum ki! Bu insanlar senin için savaşıyor bir zahmet kalk gel kral. Bu insanlar benim için ölüyorlar, de. Kitap efsaneye göre Enva'nın tarafını tutmamızı istiyor, ki efsaneye göre Dacre tam bir zorba ve iğrenç biri. Ama savaş kapsamında daha başarılı olduğunu söylemek isterim. Büyülü şarkılarıyla insanları kendi tarafına çekip, onun için savaşmaları için akıllarıyla oynadıkları insanları terk etmekten daha iyi en azından. Bu arada Roman Carver Kitt. Sen o adamsın. Sen ideal erkeksin. Sen sevdiği uğruna savaşa gidip, onun uğruna ölen -ölecek olan- o yiğitsin. Seni seviyorum.
Yazardan ilk kitabım. Sevdiğim bir tarzda olmasa da kitabın akıcılığı ve merak uyandıran gizemli havası sayesinde hızlıca okuyup bitirdim. Kitabı genel olarak sevdim ama Matthew bir iyileşmeyi, hak ettiği hayat için umudu hak ediyordu. Olivia kendine yuva buldu ama keşke daha dolu dolu bir yuvayla, daha anlamlı bir finalle tamamlasaydık. Tek eleştirim nasıl bittiğiydi. Onun dışında güzeldi.
Kapağını çok beğendiğim için satın aldığım bir kitaptı ancak okuduğumda bu kadar beğeneceğimi düşünmemiştim. Çok huzurlu hissediyorum kendimi. İyi ki okumuşum.
Okurken Anne with an e dizisinin atmosferine çok benzediğini düşünüyordum. Onun da kitabı olduğunu biliyordum. Kitap bitince yazarın aynı kişi olduğunu fark ettim ve tüm taşlar yerine oturdu. Açıkçası ben Emily'i daha çok sevdim ama ikisi farklı eserler sonuçta bir kazanan seçmeye gerek yok. Sonuçta yazarın kalemini çok sevdim. 3 kitaplık bir seri ve hepsini fırsatım olduğunda okuyacağım.
Elm ile İone'un hikayesi olmasaydı bu kitap çok karamsar bir kitap haline gelebilirdi. Her şey daha da kötüye gidemez (olaylar bakımından) dedikçe daha da kötüye gitmiş ve kalbim uçuk duygular yüzünden karamsar haldeyken ikisinin romantik hikayesine cidden bayıldım. Ancak işler tam heyecanlı hale gelirken Elm'in kısımlarına geçtiğimde azıcık sitem ettiğimi de söylemeden geçemeyeceğim. Hikayeyi biraz duraklatıyor ve yükselişi kesiyordu. Ama bunu son kısımlara kadar dert etmemiştim. Ama sonda cidden sinirimi bozdu. Kabus'a bayılıyorum. Bu kitapta en sevdiğim karakter sanırım o. Hauth (umarım doğru yazmışımdır.) yani veliaht prens bayağı sinir bozucu bir kötü kahramandı. Ondan tüm benliğimle nefret ettim. Mutlu sonla biteceğine güvenerek kitaba devam ettim yoksa bu stresle devam etmem biraz zordu. Yazar sinir uçlarınızla çok güzel oynuyor vallahi. Öte yandan Elspeth'in neredeyse kitap boyu yaptığı hiçbir şey olmaması, hikayeye katkısının sıfır olması sinir bozucuydu. Bu kız baş kahramanken nasıl bu kadar yedek kulübesine çekildi ben anlamadım şahsen. Tek eleştirim bu sanırım kitapta.
