Güzeldi. Gerçekten depresyon çok yavaş ve gerçekçi işlenmişti. Shane'in davranışlarını çok iyi anlama nedenim de kesinlikle yazarın açıkladığı gibi otistik olmasından kaynaklı değildi. İpuçlarını okuyamaması benim için sorun değildi. Ben onu tamamen insan olarak gördüm. Kendi penceresinden bakan, kazanma hırsı olan ve bu uğurda sevgilisini unutan insan gibi. İnsanlar bencildir ve bu konuda gerçekçiydi. Bu gerçekçiliği sevdim. Ama itiraf etmem gerekirse eğer ben bu iki kitabı da herhangi bir şekilde dizisini izlemeden okusaydım aklımda kalır mıydı bu hikaye, bilmiyorum. Oldukça vasat bir konu ve vasatın bir tık altı bir yazar anlatımı var. Ama oyuncular, yönetmen ve emeği geçen kim varsa hepsi o kadar iyi iş çıkarmış ki. Şu an assla unutmayacağım bir yapımla karşı karşıyayım.