Ama kral kızıyor
Lirlonfa malurette
Ve yemin ediyor tacı üzerine
Lirlonfa malurette
Beni dans ettireceğine
Lirlonfa malurette
Darağacının tepesinde
Lirlonfa maluré
Kitaplar yaşlılığımda ve yalnızlığımda oyalar beni. Sıkıntılı bir serseriliğin baskısından kurtarır, hoşlanmadığım kişilerin havasından dilediğim zaman ayırır. Fazla ağır basmadıkları, gücümü aşmadıkları zaman acılarımı törpülerler. Rahatımı kaçıran bir saplantıyı başımdan atmak için kitaplara başvurmaktan iyisi yoktur, hemen beni kendilerine çeker, içimdekinden uzaklaştırırlar. Öyleyken, onları yalnız daha gerçek, daha canlı, daha doğal rahatlıklar bulamadığım zaman aramama hiç de kızmaz, her zaman aynı yakınlıkla karşılarlar beni.
Nice insanlar kendilerinin olmayan inanışlar için, başkalarından aldıkları, ne olduğunu doğru dürüst bilmedikleri fikirler için ses çıkarmadan diri diri yanmışlardır.