Gül

Ondaki bu tatlı dil doğanın dokunuşu gibiydi, ama zaten insanları kazanmasını sağlayan da buydu.
Sayfa 15
Reklam
Merhamet benlik saygısının özüdür.
Denebilir ki mutlu şair yoktur.
çünkü aşk insanı kendisinden taşıran, onu evrensel uyum içinde eriten bir duygudur.
Çünkü şiirin yalnızlığı senin de yalnızlığındır*
Sayfa 57
Reklam