Bir oda düşün, eşyasız ama sıfır yankılı
Saat başı bir kadın, kucak dolusu acı
Dokunduğum her yeri kara delik
Minimalist karıncalı
Tanrım, aşırı zevk veriyor ısırıkları..
Ne diyorum ben
Bu yoğun küf kokulu bir yazı
Yıldızların üzerime serptiği tozu
Yakalayamadan temizliyor baş ucundaki dadı
Bir elimde kalem, ama gözlerim prangalı
Göreceli özgürlükmüş
Çok şey anlatıyor bu dadı
Kapalı gözlerimden işgal ediyor ar damarımı
Sınıyormuş ruhumun utanmazlığını
Hıh, ruhumun dadısı
Ne bilsin burjuvayi ruhum utanmayı
Ama bu onun sanatı
Fırçası, tuvali ve boyaları
Ve bir nü portrem daha duvarda asılı
Adı da ruhumun çıplaklığı
Bunlar eğlenceli kısımları
Bazen çok acımasız oluyor lafları
Ayın güneşe olan kinini yansıtıyor bakışları
Çünkü onu boğazlatan benim, biricik sanatı
Kaçıncı İsa'sının sancısıyım ya da idam sehpası?
Anlamıyor, anlamıyorum
İnsanlığın piç takıntısını....
@DamlaOz_