Işte bu virane ömrümün özet kıssası!
Bir yastık, bir yorgan, bir de cam kenarı,
Küf tutmuş duvarları, hükümlük odası.
Açılır kapı, yükselir başı, ve bir çift sözü
Bedenime yayılır tende ölüm büyüsü .
Susmadan başlayacak, susunca coşacak,
Yalnızlığın idamesi, savrulan deniz külü..
Yanacak, yankılanacak kalbimin mührü
Budur ki onun aşkı, ölümün kör közü.
Kanatsız kuş gibi, yudumsuz su misali
Can damarlarımdan biri, kan istemez sanki
Onunla da onsuz da , bir çeşit ömür hapsi.
Dar ağacıma urgan, gözleri durağan
Mat beyaz üzerinde gölgeli uzanan
Sevişen ruhumla kumar oynayan
Tende ölüm büyüsü, kasıp kavuran.
Bir yastık, bir yorgan, bir de cam kırığı
Ruhumun kaybolduğu, soluksuz muskası
Parçalarımı yakıyor, tamamlanmaz aşığı
Ve gömdüm göğsüme, ölü aşığımı...
D.Ö